Adlawng Lunes, alas sais sa sayong kabuntagon;  ug mao pa usab ang pagbutho sa haring adlaw sa sidlakan, diin hinay na nga mipatuyhakaw sa iyang kahayag ngadto sa nahinanok pa nga kalibutan.

Sa imong paghangad imong mabatyagan ang usa ka anino sa usa ka butang nga hinay- hinay usab nga mitukob ug milukop sa palibot, daw sa misawo sa kahayag sa adlaw ug sa pipila lang nga mga gutlo kalit ra usab nga nawala dungan sa pag abli sa bintana ni Alberto, kinsa ning higayona mitambo ug mapahiyumong mitagamtam sa mga talan awon ning preskong kabuntagon…

Mitan-aw siya sa iyang palibut, iyang nakita nga misugod na paglihok ug lakaw ang tanan niyang mga silingan padulong sa ilang tagsa-tagsa ka tahas: ang mga estudyante padulong sa ilang mga tunghaan, ang mga trabahante padulong na usab sa ilang mga edipisyo, May mga managhigala nga nagpundok ug nagtabi samtang naglingkod sa mga bangko haduol sa dalan, Madungog na usab ang karal sa mga kaldero ug kawa, samtang ang mga ginikanan naghikling usab sa ilang mga pamahaw. Sa kadalanan madungog ang mga busina sa mga kotse ug mga sakyanang pampubliko diin tulin kaayong naglumba aron pagkuha ug hatod sa ilang mga sakay nga pasahero.    

Kining tanan daw usa ka maanindot nga talan awon alang kang Alberto, kinsa ning tungora nalingaw gayud nga nag obserbar sa lakang sa mga panghitabo. Dali kining mihikutir sa pag tan- aw sa iyang relo de pulso aron iyang masuta kung sya angayan naba usab nga magpreparar sa iyang kaugalingon ug maghikling na usab ug pamahaw aron siya makalakaw paingun sa zoo nga iyang gialigaran.

Tuod man